Ik ben Thijs Slijkhuis met links mijn Papa en rechts mijn Mama

Ik ben geboren op 13 januari 2012 . Pa en Ma ik ben blij dat ik jullie zoon mag zijn en weet dat ik het heel goed bij jullie zal hebben. Ma en Pa, bedankt voor het leven.

Met lieve kusjes Thijs.

Papa, ben ik nu ook veteraan net als Opa?

Met mijn geweldige kleinzoon Michael op de Posbank tijdens een vakantieweek.Zomer 2007.

Marc, de ideale schoonzoon

De oorlogscorrespondent

Op 10 mei worden in Dordrecht de oorlogshandelingen uit de mei dagen van 1940 nagespeeld als blijvende herinnering aan deze historische gebeurtenis. Mijn zoon Jos ging onder het pseudoniem Bertus Buitenpost deze fragmenten vast leggen en voelde zich even oorlogscorrespondent. Hier ziet u hem te midden van de “vijand”.

Met Michael, mijn kleinzoon, naar de marine veteranendag in Den Helder op 9 juli 2009

Michael wilde graag naar de marine veteranendag en daarom gingen we samen op pad. We hadden het buitengewoon naar ons zin en Michael had voor alles veel belangstelling. Vooral voor het Korps Mariniers. Ik sluit niet uit dat dat hij ooit, na zijn schoolopleiding, zal toetreden tot dat elite korps. Zeg nooit nooit.

Eerst waarnemen, met opa als goede adviseur

Michael tussen zijn toekomstige collega’s ???????

Hier nog enkele plaatjes van mijn kleinzoon Michael, met mij en Carol Magermans

Carol, Hans en Michael

Carol is een bijzondere prettige collega die voor iedereen aandacht heeft en met zijn succesvolle fotoreportages u een duidelijk beeld wil geven wat een veteranendag voor de veteraan betekent. Hij geeft een duidelijk totaal beeld van het gebeuren. De beelden geven slechts een impressie, de gevoelens zult u zelf moeten beleven en dat is niet altijd even makkelijk als u zelf geen veteraan bent. Omdat deze afbeeldingen om de opa en zijn kleinzoon gaat zet ik hem maar bij “Mijn familie” Zie ook zijn site die staat bij de Links Nieuw Guinea 60-62

Pa en Ma Slijkhuis na een herfstwandeling

Het weekend van 16 t/m 19 oktober 2009 brachten wij met de kinderen door in een vakantiepark nabij Oldenbroek. Nadat wij samen een herfstwandeling hadden gemaakt door de bossen, nam Jos deze foto van ons toen wij weer terugkeerde.

Ons nichtje Rinie

Ik stel u voor ons nichtje Rinie, de oudste en enige dochter van een oudere zus van mij. Buiten haar normale dagelijks leven heeft zij een enorme belangstelling voor de natuur en de oude architectuur met de daarbij behorende achterliggende gedachten. Tijdens buitenlandse vakanties zal zij die ook nimmer overslaan om dat te bezoeken. Maar ook in Nederland, en zelfs dicht bij huis, kan zij genieten van alles wat de natuur te bieden heeft. Zelfs haar tuin heeft een natuurlijk karakter en niet dat van een plantsoen. Een klein eldorado dus. Als je zo in elkaar zit mag en kan de sport niet ontbreken. Voor haar was dat volleybal, wat ze vele jaren heeft gespeeld en waar ze zelfs trainer werd van een…………..mannenteam en die op een behoorlijk niveau speelde. In onderstaande fotoreportage ziet u enkele fragmenten uit haar leven. Mogelijk wil Rinie ons, dus ook u, deelgenoot maken van meer leuke belevenissen en zie dan ook met belangstelling haar inzending tegemoet.

Het zou een jong echtpaar kunnen zijn, maar het is echt moeder en zoon

En nu maar wachten op plaatjes en verhaaltjes van Rinie

Na ons trouwen betrokken wij de bovenetage van de woning van mijn ouders en richtte die in als woonruimte. Het waren enkele slaapkamers en een overloop. Als kinderloos echtpaar hadden wij dus onze eigen woonruimte. Inwonen was in die tijd een normaal verschijnsel. Doordat ik een periode hoofdzakelijk in de weekende thuis was, heeft Rinie vele uren bij mijn vrouw doorgebracht en later, toen we in Vlaardingen woonden zelfs bij ons gelogeerd. Dat zijn nu nog steeds prettige onderwerpen om aan herinnerd te worden. Bij het rijpen der jaren en doordat ieder zijn eigen leven had, alsmede ons vele verblijf in het buitenland, ging het contact iets verwateren maar gelukkig niet verloren en hebben nu al weer vele jaren een goed contact waarbij de verhalen van toen de onderwerpen van nu worden. Heel leuk. Dit willen wij graag zo houden,

Hans

Verrassingsbezoek van ons nichtje Janet

De wekelijkse zussendag van Ina en haar twee zussen had deze keer een grote verrassing. Eén zus kon door omstandigheden niet komen, maar daavoor in de plaats kwam een heel dierbaar nichtje mee die ik in jaren niet had gezien. Ina had haar op een leuke manier nog wel eens ontmoet, maar ik niet. Het gevoel van blijdschap was bij ons ongekend en ons nichtje Janet voelde zich meteen thuis. Haar komst heeft een extra stukje vreugde en blijdschap aan ons leven toegevoegd.We hopen haar nog vele malen te ontmoeten.

Ik heb het probleem even voor u opgelost ome Hans met de PC. Een fluitje van een cent. Voortaan wel op het goede knopje dukken.

Janet met haar twee tantes t.w. Ina en Paula  

Michael en Thijs, onze twee prachtige kleinzoons. Michael is de oudste. Verschil is 17 jaar.

Michael is de zoon van Mark en Diana en Thijs van Jos en Marloes

Zo, de hap is weer naar binnen dus even snurken

......niet storen svp.....

Onze kleinzoon Thijs met eerste les wiskunde

Nou Pa en Ma, veel snap ik er nog niet van

Tjonge,tjonge wat moet ik nog veel leren voordat ik dat “Petje” mag dragen.       

Thijs met opa Hans

He Opa, jij heb net zo’n kale neut als ik

De jongste marinier sinds 1665

Opa zegt altijd; “Deze baret past niet iedereen” Mij past die RUIM

He opa, jij heb net zo’n kale neut als ik